خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۵۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم زینسان که زار و مبتلا شدازان نامهربان بیوفا شد
۲
مباد از آه کس آن روی را خویاگر چه جان مسکینان فنا شد
۳
بیا بر دوستان، ای جان، رها کنهر آن تیرت که بر دشمن قضا شد
۴
مرادت، گر هلاک چون منی بودبحمدالله که آن حاجت روا شد
صفحهٔ ۱ از ۲