خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۵۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو ماه روزه از اوج سما شدز نور روزه دوران بی ضیا شد
۲
بر ابروی هلال عید بنگرهلال ابروم از من جدا شد
۳
ازان آبی که بگذشت از سر خمپیاله با صراحی آشنا شد
۴
مرا کاب دو چشم از سرگذشته ستعجب بنگر که گل باد صبا شد
صفحهٔ ۱ از ۳