خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۶۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شبهای عاشق را گهی صبح طرب کمتر دمدکز ناوک غمزه زنان پیکانش در بستر دمد
۲
شیرین نباتی خاسته گرد لب شکر فشانششیرین چرا نبود، بگو، آن سبزه کز شکر دمد
۳
هر شب که آید بر دلم آن غمزه خونریز اوهر موی من خاری شود، زان غنچه خون تر دمد
۴
من کشته یک پاسخش، او در سخن با دیگرانمن مرده روح اللهم، دم جانب دیگر دمد
صفحهٔ ۱ از ۲