خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۶۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زلف تو باز فتنه را رشته دراز می دهدخط تو اهل عشق را سبق نیاز می دهد
۲
می کش و میزبان مرا، زین روشی که هر زمانچشم تو جان همی برد، لعل تو باز می دهد
۳
کشتن نقد از تو به تا دم نسیه از کسانکاب حیات نطق را عمر دراز می دهد
۴
کی محل سگ چو من لاف وفای آن شهیکز دل شیر و اژدها طعمه باز می دهد
صفحهٔ ۱ از ۲