خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۶۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن همه دعوی که اول عقل دعوی دار کرددید چون رویت به عجز خویشتن اقرار کرد
۲
رنج بیداری شبهای غم روشن نبودخفته بودم پیش ازین، هجر توام بیدار کرد
۳
سجه گر زنار شد بر مشکن، ای پرهیزگارکاینچنین ها آدمی از بهر دل بسیار کرد
۴
درج یاقوت لب لیلی مفرح هست، لیککی توان بیچاره مجنون را بدان هشیار کرد
صفحهٔ ۱ از ۳