خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۶۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سبزه ای سبز است و آب روشن و سرو بلندباده صافی به جام آبگون باید فگند
۲
جای بلبل هست بر سرو بلند و زین قبیلهست جای آنکه بلبل می پرد زینسان بلند
۳
نرگس اندر عین مستی سوی گل چشمک زن استورنه گل بر سبزه هم چندین نکردی ریشخند
۴
گل ازان کم عمر شد کاو ییشتر از عمر خویشدام داد آن را که از وی وقت گل شد بهره مند
صفحهٔ ۱ از ۲