خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۷۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنچه بر خرمن گل باد سحرگاه کندزلف تو با شب و رخسار تو با ماه کند
۲
از خیالت شب عاشق به درازی بگذشترفتن و آمدن از زلف تو کوتاه کند
۳
خیز و بخرام که از بهر خرامیدن تستشانه کو بر سر خوبان جهان راه کند
۴
نازنینا، ز پی سایه تست از خورشیدگل که او خیمه زند، ماه که خرگاه کند
صفحهٔ ۱ از ۲