خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۷۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر شکر خنده که آن لعل شکر خنده کندبر دل زیرک و بر جان خردمند کند
۲
زلف ازان می برد آن شوخ که شبهای غممگر شود کوته، از آنجا همه پیوند کند
۳
آن خیال است که آیینه نماید چو توییآینه ماه شما را به که مانند کند؟
۴
نیم شب ز آتش دل روز کنم در تو، ولیدل چه داند که چنین روز شبی چند کند؟
صفحهٔ ۱ از ۲