خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۷۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باز عشق تو مرا مژده رسوایی دادفتنه را عهده کار من شیدایی داد
۲
غم تو در دل شبها به دل خویش خورمکاین خورش بیشتری ذوق به تنهایی داد
۳
چه حد وصل مرا، بین که چو من چند مگسجان شیرین به دکان چو تو حلوایی داد
۴
ای که گوییم شکیبا شو و در گوشه نشیندل بباید که توان داد شکیبایی داد
صفحهٔ ۱ از ۲