خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۷۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش آتش زدی و گریه مرا یاری دادناله من همه کو را شغب و زاری داد
۲
چشم دارم که به خواب اجلم خسپاندخاک کویت که مرا سرمه بیداری داد
۳
مست بگذشتی و شد بیخودیم رهزن عشقتا که همراه شد و بخت کرا یاری داد
۴
همه شب خلق در آسایش و من در فریادروز بد بین که دلم را چه گرفتاری داد؟
صفحهٔ ۱ از ۲