خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۸۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر آسمان پریوش چون ماه ما برآیدخورشید کیست باری کو بر سما برآید؟
۲
چون در خرامش وی باران فتنه خیزدسیلاب فتنه خیزد، موج بلا برآید
۳
گلگشت او نخواهم بر خاک خود، چو میرمکز گور شوربختان خار عنا برآید
۴
گفتم که بر می آید جانم ز هجر، گفتاجانی که ماند بی ما بگذار تا برآید
صفحهٔ ۱ از ۳