خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۸۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عهدی که بود با منت، آن گوییا نبودوان پرسش زمان به زمان گوییا نبود
۲
نامم که گفته ای و نشانم که داده ایزان روزگار نام و نشان گوییا نبود
۳
در گلشنی که با گل و مل بوده ایم خوشآمد خزان و بویی ازان گوییا نبود
۴
یاری بکن ز مردی با بنده پیش ازآنکگویند مردمان که فلان گوییا نبود
صفحهٔ ۱ از ۲