خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۸۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای از فروغ روی تو خورشید رو سفیدشب را به جنب طره تو گشته مو سفید
۲
خط بر میار تا نشود روز ما سیاهآن روی در خور است چنان باش کو سفید
۳
با من چو وقت صبح چنین گفت شب که ماکردیم موی در هوس روی او سفید
۴
عمری هوای زلف تو پختیم و عاقبتکردیم موی خویش درین آرزو سفید
صفحهٔ ۱ از ۲