خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۹۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا به صبح ازل جز رخت دلیل نبودبه گاه آمدنم جز به تو سبیل نبود
۲
چنان به زور وداعش ز دیده سیل آمدکه همرهان مرا همره رحیل نبود
۳
گمان مبر که شود گل به سعی کس آتشکه از جلیل بدان لطف، از خلیل نبود
۴
به قتلگاه شهیدان عشق بگذشتمیکی به غمزه ترکان چو من قتیل نبود
صفحهٔ ۱ از ۳