خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۰۹۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوش بود باده گلرنگ در ایام بهارخاصه در سایه گلهای تر اندام بهار
۲
عاشق زار بهار است نهانی سوسنلیک از شرم نیارد به زبان نام بهار
۳
بر چمن بود بسی وام بهار از زر و سیمغنچه بگشاد گره تا بدهد وام بهار
۴
بعد ازین بینی در سایه هر سرو بلندمجلسی کرده جوانان می آشام بهار
صفحهٔ ۱ از ۲