خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۱۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رغم آن دل که نگه دارندشزیر آن زلف سیه دارندش
۲
مشک بی‌زلف تو نتواند بودگر به شمشیر نگه دارندش
۳
بر رخ خوب تو ماند چیزیمه اگر زیر کله دارندش
۴
در زمان سر بنهد بر پایتپایت ار بر سر مه دارندش
صفحهٔ ۱ از ۲