خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۱۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خلق به هر کار و من برسر سودای خویشدر هوسی هر کسی من به تمنای خویش
۲
گوید همسایه ام هر شبت، این ناله چیست؟مویه خود می کنم بر تن تنهای خویش
۳
سینه با تاباک و من بنگرم از بیم جانچند عقوبت کنم بر دل شیدای خویش
۴
من چو نمی بینمت، لطف کن ار گه گهیمن نه همه جای خود بلکه همه جای خویش
صفحهٔ ۱ از ۳