خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۱۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خواهم که سیر بینم روی چو یاسمینشلیک آفتی ست فتنه، می ترسم از کمینش
۲
بسیار زهد و توبه باطل شد از لبانشفتنه ست آنکه گه گه بینند شرمگینش
۳
دل رفت و روزها شد کز وی خبر نیامدای دور مانده چونی در زلف عنبرینش
۴
طاقت ندارد آن رخ از نازکی نفس راای باد تند مگذر بر برگ یاسمینش
صفحهٔ ۱ از ۳