خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۱۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دیدم چو آفتابی در سایه کلاهشسایه گرفته مه را زان طره سیاهش
۲
از بس که در کلاهش بر دوختم دو دیدهبادامه ای نشاندم بر پسته کلاهش
۳
او چشم داشت بر من، من زلف او گرفتمتا بو که زنده مانم زان غمزه در پناهش
۴
دل رفت و در زنخدانش آواز دادم او راگفت اینکم معلق در نیمه راه چاهش
صفحهٔ ۱ از ۲