خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۱۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کسی که هست نظر بر جمال میمونشزهی نشاط دل و طالع همایونش
۲
در آب خضر که محلول اوست مایه لطفکه در لطافت محلول ریخت بی چونش؟
۳
هوس ندید که خورشید و ماه خاک شونددر آن زمین که زند گام سم گلگونش
۴
به یک حدیث کند تلخی غمش همه محوچو زهر ناب که جادو کند به افسونش
صفحهٔ ۱ از ۳