خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۳۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جانم برون آمد ز غم، آخر به جانان کی رسم؟عقلم نماند و هوش هم، بر نازنینان کی رسم؟
۲
من عاشق و رسوا چنین، خلقی ز هر سو نقش مندشمن هزاران در کمین، بر دوست آسان کی رسم؟
۳
از یاد روی چون گلم، اشک است همرنگ ملمنالنده همچون بلبلم تا در گلستان کی رسم؟
۴
هستم به صحرای چمن مور ضعیف ممتحنصد ساله ره بر پیش من تا بر سلیمان کی رسم؟
صفحهٔ ۱ از ۳