خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۵۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
وقتی ازین پیش تر خوشدلیی داشتیمغارت عشقت رسید، آن همه بگذاشتیم
۲
تخم وفا کاشتیم بر سر راه امیدهیچ بری چون نداد، کاش نمی کاشتیم!
۳
شاهسوارا، ز خط تا بکشیدی سپهز آتش دل در هوا صد علم افراشتیم
۴
دی ز لب پر نمک خنده زدی، وز لبتهر چه جگر رخنه داشت از نمک انباشتیم
صفحهٔ ۱ از ۲