خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۵۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بس به مویت اسیر شد جانمگر گذاری، گریخت نتوانم
۲
چون در آیی، نمی شناسم فرقکین تویی در درونه با جانم
۳
می نگر، من ندانمت گه گهبس به نظاره تو حیرانم
۴
نظر مردمان و دیده بدبر تو چون پیرهنت لرزانم
صفحهٔ ۱ از ۲