خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۵۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غبار مشک می خیزد، ندانم تا چه باد است این؟سوار مست می آید، فساد است و فساد است این
۲
به زلفش صد دل مظلوم در فریاد می بینمندانم رشته ظلم است یا زنجیر داد است این!
۳
منش گویم چنین مخرام کآه خلق بد باشدنصیحت می کنم، یارب، چه ترک خود مراد است این
۴
بگفتم گریه را «باز ایست » آخر یک زمان، گفتاکه جانان می رود بیرون، چه جای ایستاد است این
صفحهٔ ۱ از ۲