خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۵۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شبی با ما خیال خویشتن را میهمان گردانز باغ عارض خود مجلسم را بوستان گردان
۲
به زیبایی و رعنایی برون آ یک ره از خانهز رخ بنما گلستان و ز قد سرو روان گردان
۳
هوس دارم از آن نرگس نگاهی، سوی من بنگرچو چشم ناتوان خود مرا هم ناتوان گردان
۴
خدا را چند سوزم ز آتش بی مهری آن مه؟بده صبری مرا یا با من او را مهربان گردان
صفحهٔ ۱ از ۲