خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۶۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه بلاست از دو چشمت نظر نیاز کردنمژه را گشاد دادن، در فتنه باز کردن
۲
چو کمال صنع بی چون ز جمال تست پیدانتوان حدیث عشقت ز ره مجاز کردن
۳
همه خواب مردمان شد به دو دیده تلخ، یاربز کجات گشت شیرین حرکات ناز کردن
۴
چه خوش است باد خلوت که دهد سرشک خونینز خراش دل گواهی به زبان راز کردن
صفحهٔ ۱ از ۳