خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۶۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای مشک وام داده زلفت به آهوی چینزان زلف مشکفامت عشاق گشته مشکین
۲
برخاست بوی ریحان زان طره چو سنبلبنشست باد بستان زان عارض چو نسرین
۳
یک ره به نیم خنده دندان نمای ما راتا اوفتادن آید دندانه های پروین
۴
بسیار روی خوبان دیدم، ولیک بی توخاطر نمی پذیرد از هیچ روی تسکین
صفحهٔ ۱ از ۲