خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۶۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای سبزه دمانید به گرد قمر از موسر سبزی خط سیهت سر به سر از مو
۲
مویی ست دهان تو و در موی شکافیهنگام سخن ریخته لؤلؤی تر از مو
۳
کس موی میانت نکند یک سر مو فرقتا ساخته ای موی میان را کمر از مو
۴
بیرون ز خیال تو که ماننده مویی ستکس بر تن سیمینت نبندد اثر از مو
صفحهٔ ۱ از ۲