خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۶۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من اینجا و دل گمره در آن کواز آن گمگشتهٔ مسکین نشان کو
۲
مگو، ای پندگو، بی او بزی خوشخوشم گر زنده مانم، لیک جان کو
۳
مرا گویی که رو با صابری سازتو خود می گویی اما گو که آن کو
۴
به دل گویم که غمها خواهمش، گفتچو او پیش نظر آید، زبان کو
صفحهٔ ۱ از ۲