خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۶۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مست می گردی ز خانه، بیش نافرمان مشوچشم بد نیکو نباشد، جایها مهمان مشو
۲
گر ترا جولان نباشد، گر تو چون من صد کشییا مرا اول بکش یا بیش در جولان مشو
۳
طوق شاهان است فتراک تو بر ما سهل گیرشرم دار و بر گدایان صاحب فرمان مشو
۴
غمزه می آری و می گویی مرو از خود عجبتیغ می رانی و می گویی مرا، قربان مشو
صفحهٔ ۱ از ۳