خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۶۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پرده صبرم درید غمزه دلدوز توزهره من آب کرد عشق جهانسوز تو
۲
من که سحر هر شبی دم نزنم تا به صبحترسم روشن شود مهر دل افروز تو
۳
رنگ گل عارضت روز به روز است نوخارکشی را چه رنگ از گل نوروز تو
۴
هندوی چشم ترا غارت ترکان چیننیکویی آموخته است زلف بدآموز تو
صفحهٔ ۱ از ۲