خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۷۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رسید وقت که هر روز بامداد پگهخوریم باده و بر روی گل کنیم نگه
۲
ز شاخ یک تن سرو است و صد هزار قباز لاله یک سر کوه است و صد هزار کله
۳
کلاه لاله که لعل است، اگر تو بشناسینمونه ای مگرش داغ کینه است سیه
۴
چو از کرشمه بیاراست چشم را نرگسبدید بلبل و گفتن علیک عین الله
صفحهٔ ۱ از ۳