خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۸۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باز این ابر بهاری از کجا آید همی؟کز برای جان مسکینان بلا آید همی
۲
من نخواهم زیست، این بو می شناسم کز کجاستخون من در گردنش، بر من چه ها آید همی
۳
رو بگردان، ای صبا، بر من ببخشای و بیاکز تو بوی آن نگار آشنا آید همی
۴
بوی گل گه گه که می آید، ز من جان می رودزانکه من می دانم و من کز کجا آید همی
صفحهٔ ۱ از ۲