خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۹۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بدین صفت که تویی در زمانه، معذوریاگر به صورت زیبای خویش مغروری
۲
دلم چو آینه صورت پرست شد، چه کنم؟به هر طرف که نظر می کنم تو منظوری
۳
به بلبلان برسانید تا نفس نزنیدکه غنچه پای برون می نهد ز مستوری
۴
مرا چو از تو اجازت به زندگانی نیستبه زیر پای تو جان می دهم به دستوری
صفحهٔ ۱ از ۲