خلوتی با امیرخسرو دهلوی
شمارهٔ ۱۹۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقی بیا که موسم عیش است و میم و ییمی ده که لاله گون شده از باده ری و خی
۲
رخ بر فروز و زلف مسلسل گره بزنتا بشکند جمال تو بازار میم و هی
۳
مه را به روی خوب تو نسبت کجا رسدای رویت آفتاب و لبت شین و کاف و ری
۴
شکر شد از خجالت لعل تو آب واربر شین و کاف و ری چو کشیدی تو خی و طی
صفحهٔ ۱ از ۳