خلوتی با فرخی سیستانی
شمارهٔ ۱۲۶ - در مدح خواجه سید ابوالطیب بن طاهر
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بار بربست مه روزه و برکند خیَممهرگان طبل زد و عید برون برد علم
۲
باز چون بلبل بی جفت به بانگ آمد زیرباز چون عاشق بیدل به خروش آمد بم
۳
باده گیران زبان بسته گشادند زبانباده خواران پراکنده نشستند به هم
۴
لعل کردند به یک سه‌یکی لبهای کبودشاد کردند به یک مجلس دلهای دژم
صفحهٔ ۱ از ۸