خلوتی با فرخی سیستانی
شمارهٔ ۱۲۷ - در مدح خواجه ابوسهل عبدالله بن احمد بن لکشن دبیر گوید
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر بناگوش تو ای پاکتر از در یتیمسنبل تازه همی بر دمد از صفحه سیم
۲
زین سپس وقت سپیده دم هر روز بمنبوی مشک آرد از آن سنبل نو رسته نسیم
۳
عنبرین خطی وبیجاده لب و نرگس چشمحبشی موی و حجازی سخن و رومی دیم
۴
نیک ماندخم زلفین سیاه تو به دالنیک ماند شکن جعد پریش تو به جیم
صفحهٔ ۱ از ۸