خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیاور آنچه دل ما بیکدگر کشدابسر کشد آنچه دلم بار او بسر کشدا
۲
غلام ساقی خویشم که بامداد پگاهمرا زمشرق خم آفتاب بر کشدا
۳
چو تیغ باده برآهختم از نیام قدحزمانه باید تا پیش من سپر کشدا
۴
چه زر چه سیم و چه خاشاک پیش مرد آن روزکه از میانه سیماب آب زر کشدا
صفحهٔ ۱ از ۲