خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای بر گل روی تو حسد باغ ارم رابت کیست که سجده نکند چون تو صنم را
۲
خورشید نهد غاشیه حکم تو بر دوشدر موکب حسنت مه استاره حشم را
۳
در جیب چمن باد صبا مشک فشاندچون تو بفشانی سر آن زلف بهم را
۴
تیر مژه بر جان بزن ای دوست چو چشمتافگند در ابروی کمان شکل تو خم را
صفحهٔ ۱ از ۴