خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای چو فرهاد دلم عاشق شیرین لبتمستی امشبم از باده دوشین لبت
۲
نیست شیرین که زفرهاد برای بوسیملک خسرو طلبد شکر رنگین لبت
۳
وه چه شیرین صنمی تو که دهان من هستتا بامسال خوش از بوسه پارین لبت
۴
محتسب سال دگر بر سر کویت آردهمچنین بی خودم از باده نوشین لبت
صفحهٔ ۱ از ۲