خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای که شاهان جهانند گدایان درتپادشاهست گدایی که بیابد نظرت
۲
چون توانگر اگرت تحفه نیارم بر درهمچو درویش بیایم بگدایی بدرت
۳
ای برو خوب چو اشکوفه باران دیدهچند چون گل بشکفتی و نخوردیم برت
۴
بحیات ابدی زنده شود گر روزیبسر کشته هجران خود افتد گذرت
صفحهٔ ۱ از ۳