خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۱۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کسی کو غم عشق جانان نداشتچو زنده نفس می زد و جان نداشت
۲
گدای توام ای توانگر بحسنچنین مملکت هیچ سلطان نداشت
۳
تویی آن شفایی که بیمار دلبجز درد تو هیچ درمان نداشت
۴
دلی را که اندوه تو جمع کردغم هر دو کونش پریشان نداشت
صفحهٔ ۱ از ۳