خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۱۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جانم از عشقت پریشانی گرفتکارم از هجر تو ویرانی گرفت
۲
وصل تو دشوار یابد چون منیمملکت نتوان بآسانی گرفت
۳
گر سعادت یار باشد بنده راسهل باشد ملک و سلطانی گرفت
۴
دست در زلفت بنادانی زدممار را کودک بنادانی گرفت
صفحهٔ ۱ از ۳