خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۱۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زهی با لعل میگونت شکر هیچخهی با روی پر نورت قمر هیچ
۲
عزیزش کن بدندان گر بیفتدملاقاتی لبت را با شکر هیچ
۳
دلم را در نظر آمد دهانتعجب چون آمد او را در نظر هیچ
۴
عرق بر عارض تو آب بر آبحدیثم در دهانت هیچ در هیچ
صفحهٔ ۱ از ۳