خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۱۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زهی با لعل تو شهد و شکر هیچخهی با روی تو شمس و قمر هیچ
۲
لبم را بر لبت نه تا ببینمکه با او نسبتی دارد شکر هیچ
۳
دهانت دیدم وآن گشت باطلکه می گفتم نیاید در نظر هیچ
۴
وزین معنی عجب دارم که چون منجهانی دل نهادستند بر هیچ
صفحهٔ ۱ از ۳