خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۱۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زآنگه که مست عشق تو شدسیف رابهستیک کام از لب تو که صد جام از صبوح
۲
ای پیک نامه ور زمن آن ماه را بگویفی جنب شمس غرتک البدر لا یلوح
۳
واین خسته فراق ترا طرفه حالتیستمن ذکر کم یسرومن شوقکم ینوح
۴
ای اهل دل زلعل تو کرده غذای روحمردن زعشق تو بر زنده دلان فتوح
صفحهٔ ۱ از ۳