خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۱۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای چو انجم جیش حسنت بی عددماه از روی تو می خواهد مدد
۲
محرم قرب ترا میقات وصلمجرم بعد ترا شمشیر حد
۳
وی الف قدی که بی وصل تومحرف با تشدید هجران یافت مد
۴
در حساب حسن تو بی کار شدراست چون دست اشل انگشت عد
صفحهٔ ۱ از ۳