خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۱۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای زروی تو مه و خور را مدداز ازل دوران حسنت تا ابد
۲
حسن را از عاشقان باشد کمالپادشاه از لشکری دارد مدد
۳
در کتاب ما نمی گنجد حروفدرحساب ما نمی آید عدد
۴
معنی اسما همه در ذات تومضمر ست ای دوست چون نه در نود
صفحهٔ ۱ از ۴