خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۱۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرترا بی عشق ازین سان زندگانی بگذردوینچنین بی حاصل ایام جوانی بگذرد
۲
زآن همی ترسم که با صد تیرگی مانند سیلدر جهان خاکت آب زندگانی بگذرد
۳
ازجهان عشق مگذر چون رسی آنجا ازآنکدرخرابی میرد آن کز آبدانی بگذرد
۴
خویشتن درآتش عشقی فگن تا نفس تودر شرف زین مردم آبی ونانی بگذرد
صفحهٔ ۱ از ۴