خلوتی با سیف فرغانی
شمارهٔ ۱۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرآن نسیم که ازکوی یار برخیزدزبوی اودل وجان را خمار برخیزد
۲
دهند گردن تسلیم سروران جهانبهر قلاده که از زلف یار برخیزد
۳
اسیر عشق برند از قبیلهای عربچو چشم هندوی تو ترکوار برخیزد
۴
اگر زحسنش مرخلق را خبر باشدهزار عاشقش ازهر دیار برخیزد
صفحهٔ ۱ از ۲